بغداد زاده شد. در مدرسهٴ نظاميه به تحصيل فقه پرداخت، سپس طب آموخت؛ در موصل، و بعدها، در دربار شاه ارمنستان در اخلاط، و سرانجام، بار ديگر، در موصل طبابت كرد؛ و در 1213، در همين شهر درگذشت. رسالهاي در باب منطق نوشت، ولي مهمترين تأليفش كتابالمختار فيالطب است.
عبدالرحمن شيرازي
ابوالفرج عبدالرحمن بن نصراللّه بن عبداللّه شيرازي، پزشك مسلمان كه در حدود 1170، در حلب اقامت گزيد. از آثار اوست:
1ـ كتاب الايضاح في أسرار علم النكاح، كه بيشتر از افزايندهها و كاهندههاي قوهٴ باه و ساير موضوعهاي جنسي داراي جنبهٴ پزشكي بحث ميكند.
2ـ كتاب روضةالقلوب و نزهةالمحبوب، كه باز كتاب طبي ديگري دربارهٴ مسائل جنسي است.
3ـ كتاب خلاصةالكلام في تأويل اﻷٴحلام، در باب خوابگزاري.
دربارهٴ نظامي، ابنجوزي، و فخرالدين رازي ¿ فصل هجدهم مربوط به زمينهٴ فلسفي.
ج. يهوديان غربي
ششت بنونيست
ششت بن اسحاق بن يوسف بنونيسته هه ـ ناسي1. بنونيسته از خانوادههاي قديم يهودي در ناربن بود، كه در طي چندين سده، افراد برجستهاي از ميان آنان در كاتالونيا، اسپانيا و پرونس پديد آمد. ششت پزشك و نويسندهاي بود كه احتمالاً در ناربن زاده شد؛ در آنجا تحصيل كرد، ولي در بارسلون و بعدها در سرقسطه برآمد، و در حدود 1209، در همانجا درگذشت. در مقام پزشك اعتبار تمام يافت. رسالهاي در باب بيماريهاي زنان به عربي نوشت كه حرزي (نيمهٴ اول سدهٴ سيزدهم)، آن را به عبري ترجمه كرد.
دربارهٴ ابن ميمون، يوسف بن عقنين، و يوسف بن زبره ¿ فصل هجدهم مربوط به زمينهٴ فلسفي.
دربارهٴ سموئيل بن تـبّون ¿ فصل سيام مربوط به مترجمان (نيمهٴ اول سدهٴ سيزدهم).
د. يهوديان شرقي
دربارهٴ هبةاللّه بن ملكا ¿ فصل هجدهم مربوط به زمينهٴ فلسفي.